...
...
...
Plaat voor je kop

Lowlands 2018 voor je kop – zondag

Door Wouter Bessels op maandag 20 augustus 2018 00:18
  • ignore touch

    Lowlands zondag - Patti Smith. © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands zondag - publiek bij Patti Smith. © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands - zondag - Patti Smith. © NDC/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Patti Smith. © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands zondag © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands - zondag. © NDC/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Amenra. © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Amenra. © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands zondag - publiek. © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands - zondag. © NDC/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Rag'n'bone man. © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Rag'n'bone man © NDC/ Kees Bakker

  • ignore touch

    Lowlands - zondag. © NDC/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Kendrick Lamar. © Ilona Wamsteker

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Dua Lipa. © Ilona Wamsteker

  • ignore touch

    Lowlands - zondag. © NDC/ Wouter Bessels

  • ignore touch

    Lowlands zondag - Patti Smith. © NDC/ Kees Bakker

mail pinterest

Zondag begon op Lowlands met smartlappen en eindigde met een gelikte show van hiphopartiest Kendrick Lamar. Daartussen schoot het aanbod wederom alle kanten op.

Als Spinvis in de Heineken net aan zijn fraaie optreden bij menigeen de kater van de vorige avond wegspoelt start in de Alpha de Smartlappenkaraoke, met gastoptredens van onder andere Jacques Herb en Angela Groothuizen die 'Amsterdam Huilt' zong, een lied over de Jodenvervolging.

Tom Odell

Maar er is meer op de vroege zondagmiddag: twee jaar geleden opende Tom Odell Lowlands in de Alpha met een hartverwarmende show. Vandaag stond de sympathieke jonge Brit daar weer, ditmaal in de Bravo. Odell is bijna onafscheidelijk van zijn vleugel en houdt ervan om vooraan contact te maken met zijn veelal jonge publiek. Natuurlijk komt Another Love langs in de loop van de set, maar daarvoor heeft het 27-jarige talent al bewezen dat hij vandaag met zijn beste been uit bed is gestapt en een puik concert staat te geven. Het wel soms wel aan de formulematige kant. Vaak zijn de liedjes naar je gevoel al afgelopen, maar dan pakt hij nog even uit met een climaxsolo op de vleugel of plakt hij er een hoge, lange uithaal aan vast. Bij vlagen doet hij denken aan Billy Joel. Of aan een vroege Elton John. Kom maar op met die cover van Tiny Dancer bij de volgende Lowlands-show.

 

Amenra

Ondertussen is in de nabijgelegen India doommetalband Amenra begonnen. Het is al vaak gezegd: verwacht geen gezelligheid, maar een donkere hoogmis vol trage en diepe metalriffs, overspoeld met de weerbarstige zang van Colin van Eeckhout. Schreeuwend met zijn gezicht naar drummer Bjorn Lebon en hoog, zacht en loepzuiver in de richting naar het gros headbangers die aan een uur geen genoeg hebben. Het is traag, vol dynamiek en zeer intens. De geluidsman het volume wel iets mogen opschroeven. Tijdens de rustige passages wordt druk bijgepraat en menen enkelen ‘Slayer!’ te moeten roepen. Maar voor zo'n plek op Lowlands doen de Vlamingen het overtuigend. Geen smaakmaker - de koffie met cake kan na afloop door - maar al vroeg op de zondag zonder meer een van de hoogtepunten.

 

Patti Smith

Als een verschil van dag en nacht daarna even kijken bij Rag’n’bone Man in de Alpha. Dosis feelgood soul waar de goed gevulde tent prima in meegaat. Zelfs het zonnetje breekt nog even door. Het heeft allemaal niet zoveel om het lijf, maar de lijvige Brit komt wel geïnspireerd over.
Nee, dan Patti Smith. De legendarische zangeres maakte in de tweede helft van de jaren zeventig twee albums waarmee ze in één klap de weg vrijmaakte voor vrouwelijke singer-songwriters met een sterke muzikale persoonlijkheid. Inmiddels is zij 71 jaar en nog steeds is iedere blik, iedere zin en iedere beweging echt aan haar. Smith vertelt verhalen en neemt iedereen mee in haar wereld. Ondertussen spuugt ze, zoals het een punkrocklegende betaamt, regelmatig een verse fluim op het podium. Openen doet ze met Dancing Barefoot; ooit eind jaren tachtig door U2 gecoverd voor een b-kantje en een heuse Patti klassieker.
Na twee nummers maant ze de fotografen vooraan om aan de kant te gaan. Ze belemmeren haar gezichtsveld. Dat doet vermoeden dat ze er geen zin in heeft, maar alles behalve dat. Dit optreden sluit haar huidige tournee af (ze stond drie weken geleden nog in een uitverkocht Paradiso) en Smith had het met haar band - waarin ook haar zoon Jackson op gitaar - niet beter kunnen treffen. Haar cover van Midnight Oils Beds Are Burning ontroert, Because The Night doet de tent volledig meezingen en met People Have The Power viert zij de vrijheid. Niet voordat Smith halverwege even heeft voorgelezen uit haar bundel die onlangs uitkwam via het Nexus Instituut uit Amsterdam: een pleidooi voor Jerusalem voor een volle Bravo die zijn adem inhoudt. Wat een zeggingskracht, van begin tot eind. Dat ziet ook festivaldirecteur Eric van Eerdenburg. Met een lach van oor tot oor kan hij - te midden van een stel toekijkende artiesten - vanuit de coulissen niet anders concluderen dat Patti een goede keuze is geweest.
Een uur na aanvang is het voorbij en heeft ze laten zien dat muzikale en tekstuele inhoud nog immer de hoofdzaak bij haar zijn. Patti Smith heeft statuur. Niemand die dat haar ooit zal afpakken.

 

Dua Lipa

Het namiddagfeestje in de Alpha komt op naam van Dropkick Murphys die in sneltreinvaart zijn feestelijke folkrock afvuurt op de meedeinende tent. Dat doet Dua Lipa twee uur later nog even dunnetjes over, maar op haar geheel eigen wijze. Haar outfit is hetzelfde ‘pakkie aan’, maar haar show, inclusief dansers en een voltallige band overtuigt veel mee dan twee jaar geleden op Lowlands toen ze nog amper een uur kon vol zingen. De belofte van toen is een popicoon van nu. Niet voor niets dat na afloop een hoop bezoekers het terrein vaarwel zeggen en de aftocht inzetten. Die missen dan onder andere een Colombiaans feestje in de Lima van Kumbia Boruka, de IJslandse trance van Kiasmos in de Heineken en natuurlijk headliner Kendrick Lamar. Hij sluit Lowlands in stijl af, vol rake visuals en veel vuur, heel veel vuur. Een feest voor wie nog even niet aan de dag van morgen wil denken en de laatste energie van het weekend eruit wil persen.

 

De vermoeide gezichten zijn dan op het festivalterrein niet op twee handen te tellen, de overgebleven muntjes worden ingewisseld en een snelle blik op de stappenteller-app zegt dat Lowlands mij ruim dertig kilometer heeft laten lopen. Het was een gevarieerde editie, waarin hiphop, gitaarrock en gelikte popshows de klok sloegen, maar waarbij ook de oudgedienden even lieten zien waar qua zeggingskracht het werkelijk om gaat. Vergeet alle bijzaken: uiteindelijk draait het alleen maar om muziek. Dat is wat Lowlands dit jaar de toekomst meegeeft.

Tot volgend jaar, tot Lowlands!

Lees ook:
Lowlands 2018 voor je kop - vrijdag
Lowlands 2018 voor je kop - zaterdag
Wat mag je dit jaar niet missen op Lowlands?

LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.